
တစ်ခါတစ်ရံ၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မဟာသောဏကမည်သော ပုဏ္ဏား ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုပုဏ္ဏားကား အလွန်ပင် ပညာရှိပြီး သဒ္ဓါတရားကြီးလှ၏။ မိမိ၏ ဥစ္စာကိုလည်း မမက်မော၊ သူတစ်ပါးကိုလည်း မစွန့်ပစ်။
ထိုအခါ မင်းကြီးတစ်ပါးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏား၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ကြားသိတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးကား အလွန်ပင် သူတော်ကောင်းတရားကို လိုလားသူ ဖြစ်၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားကို ပင့်ဖိတ်တော်မူ၏။
မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားအား ရှိခိုး၏။ “အရှင်ဘုရား၊ တပည့်တော်ကား မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းပြီး ရသေ့ပြု၍ နေတော်မူပါ၏။ အရှင်ဘုရားကား အလွန်ပင် ပညာရှိပြီး သဒ္ဓါတရားကြီးလှ၏။”
မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် မင်းကြီးအား တရားဟော၏။ “မင်းကြီး၊ နင်ကား မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းပြီး ရသေ့ပြု၍ နေတော်မူပါ၏။ သို့သော် မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းရခြင်းကား အလွန်ပင် ခက်ခဲလှ၏။ မင်းအဖြစ်ကား အလွန်ပင် မောဟ၊ ဒေါသ၊ လောဘတို့နှင့် ပြည့်စုံ၏။ ထိုတရားတို့ကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်သုံးကြကုန်လော့။”
မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏား၏ တရားတော်ကို ကြားနာတော်မူပြီးလျှင် အလွန်ပင် ကြည်ညိုတော်မူ၏။ ထိုနေ့မှစ၍ မင်းကြီးသည် မိမိ၏ အကျင့်သီလကို ပို၍ စောင့်ထိန်းတော်မူ၏။ ဤသို့လျှင် ဘုရားအလောင်းတော် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ကို ကြည်ညိုစွာ ကျင့်သုံးတော်မူပြီးလျှင် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရတရားလေးပါးတို့ကို ပွားများတော်မူ၏။
တစ်နေ့သောအခါ မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် မိမိ၏ ဥစ္စာကို မမက်မော၊ သူတစ်ပါးကိုလည်း မစွန့်ပစ်။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏား၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ကြားသိတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးကား အလွန်ပင် သူတော်ကောင်းတရားကို လိုလားသူ ဖြစ်၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားကို ပင့်ဖိတ်တော်မူ၏။
မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားအား ရှိခိုး၏။ “အရှင်ဘုရား၊ တပည့်တော်ကား မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းပြီး ရသေ့ပြု၍ နေတော်မူပါ၏။ အရှင်ဘုရားကား အလွန်ပင် ပညာရှိပြီး သဒ္ဓါတရားကြီးလှ၏။”
မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် မင်းကြီးအား တရားဟော၏။ “မင်းကြီး၊ နင်ကား မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းပြီး ရသေ့ပြု၍ နေတော်မူပါ၏။ သို့သော် မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းရခြင်းကား အလွန်ပင် ခက်ခဲလှ၏။ မင်းအဖြစ်ကား အလွန်ပင် မောဟ၊ ဒေါသ၊ လောဘတို့နှင့် ပြည့်စုံ၏။ ထိုတရားတို့ကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်သုံးကြကုန်လော့။”
မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏား၏ တရားတော်ကို ကြားနာတော်မူပြီးလျှင် အလွန်ပင် ကြည်ညိုတော်မူ၏။ ထိုနေ့မှစ၍ မင်းကြီးသည် မိမိ၏ အကျင့်သီလကို ပို၍ စောင့်ထိန်းတော်မူ၏။ ဤသို့လျှင် ဘုရားအလောင်းတော် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ကို ကြည်ညိုစွာ ကျင့်သုံးတော်မူပြီးလျှင် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရတရားလေးပါးတို့ကို ပွားများတော်မူ၏။
ထိုအခါ မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရတရားလေးပါးတို့ကို ပွားများတော်မူပြီးလျှင် နတ်ပြည်သို့ ကူးပြောင်းတော်မူ၏။ ဤသို့လျှင် ဘုရားအလောင်းတော် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် နတ်ပြည်သို့ ကူးပြောင်းတော်မူပြီးလျှင် ဘဝအဆက်ဆက်၌ နတ်ဘုံနရာ ဘဝအဖြစ်ကို ရတော်မူ၏။
— In-Article Ad —
ပညာရှိခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။ သဒ္ဓါတရားကြီးခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။ မိမိ၏ ဥစ္စာကို မမက်မော၊ သူတစ်ပါးကိုလည်း မစွန့်ပစ်ခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။
ပါရမီ: ပညာ
— Ad Space (728x90) —
389Chakkanipātaဆင်မင်း၏ ဥဒါန်းကဿပဘုရားရှင် လက်ထက်တော်အခါက၊ ဟိမဝန္တာ အရပ်ဒေသတွင် အလွန်အံ့မခန်း တင့်တယ်လှပသော ဆင်မင်း...
💡 အကျိုးကို မမျှော်ကိုးဘဲ သူတစ်ပါးကို ကူညီစောင့်ရှောက်ခြင်းသည် အမြတ်ဆုံးသော ကရုဏာတရား ဖြစ်သည်။
83Ekanipātaဘုရားလောင်း မျောက်မင်းရှေးသောအခါက ဟိမဝန္တာတောအုပ်ကြီးအတွင်း၌ မဟာသမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်သော မြစ်ကြီ...
💡 အများအကျိုးအတွက် မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကိုပင် ပေးလှူရဲသော စိတ်သည် အလွန်မြတ်ပါသည်။
267Tikanipātaခြင်္သေ့မင်း၏ ခႏၱီအရိမဒ္ဒနတိုင်း၊ မဟာဝန ဟု အမည်ရသော တောအုပ်ကြီးတစ်အုပ် ရှိလေသည်။ ထိုတောအုပ်ကြီးကား သ...
💡 ခႏၱီတရားသည် မည်သည့်ဒုက္ခကိုမဆို သည်းခံနိုင်စွမ်းကို ပေးစွမ်းသည်။
160Dukanipātaမဟာမောရဇာတ်တော် ဇာတ်တော်အကျဉ်း ဤမဟာမောရဇာတ်တော်သည် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျ...
142Ekanipātaမေတ္တာရှင်ဆင်မင်းရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက ဟိမဝန္တာ တောအုပ်ကြီး၌ ဆင်မင်းတစ်ပါး နေထိုင်၏။ ထိုဆင်မင်းကား ...
💡 မိမိကိုယ်ကို မစောင့်ရှောက်ဘဲ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကျိုးမရှိနိုင်။ မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ပြီးမှ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်၏။
2Ekanipātaသုဝဏ္ဏသာမ (Suvannasama Jataka)ရှေးရှေးတုန်းက ကမ္ဗောဇတိုင်းမှာ သုဝဏ္ဏသာမ လို့ ခေါ်တဲ့ ပုဏ္ဏားလောင်းလျ...
💡 မိဘကျေးဇူးကို သိပြီး ပြုစုလုပ်ကျွေးခြင်းသည် အမြတ်ဆုံးသော ကုသိုလ်ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် အန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးစေသည်။
— Multiplex Ad —